Deja vu …in autobuz

Astazi am luat autobuzul prin Copenhaga. E ceva timp de cind am fost ultima data, asa ca mi-am platit biletul pentru 2 zone chiar daca eu merg o zona ( asa e legea 🙂 ) si m-am asezat pe un scaun in spate. Ma uitam in stinga in dreapta la ceilalti calatori si pentru o fractiune de secunda m-am speriat. Era ceva in neregula.

In autobuz oamenii stau pe scaune linistiti si multi dintre ei nici nu se misca. Nu vorbesc, nu gesticuleaza. Cu castile in ureche priveau inainte intr-un televizor. Am numarat 3 monitoare cu rezolutia (calitatea imaginii)  foarte mare. Chiar mai mare decit a monitorului meu de calculator , pe ecranul caruia , rulau tot timpul  reclame care mai de care mai  „interesante”. O liniste mormintala, nimeni nu se uita in stinga , in dreapta, ci beleau ochii la monitoarele ale si erau absobiti de imaginile in care se holbau tot timpul. Unii, mai indiferenti la ele , se beleau in telefon. Cu castile in urechi, cu ochii tintiti intr-un display precum robotii autobuzul isi continua drumul. De sus de pe tavan erau priviti, poate, de trei camere de luat vederi ( nu era ajuns una) . Autobuzul, era dotat cu wireless, cu tehnologie de ultima generatie. Oare erau camerele legate la un server? Cred ca e retorica intrebarea ca si , oare cine se holbeaza la mine in timpul asta?

Asa am vazut  eu un dejavu mai „luminat” decit in cartea lui George Orwell, 1984. O imagine apocaliptica, dar nu intunecata ci luminoasa , unde transformarea omului in robot e pe cale sa devina o realitate si fiica-mea va fi unul dintre ei. O armata de robotei, stind cuminti in banca lor, cu urechile astupate si cu ochii tintiti acolo unde „trebuie” ignorind tot ceea ce se afla in jurul lor.  Fericiti nevoie mare.

Anunțuri

Un răspuns la „Deja vu …in autobuz

  1. Asta remarcam si eu in tramvai in Haga. toti merg cu ochii in pirdalnicul de telefon. Doar marocanii umbla in grupuri, rid si vorbesc tare. De aceea pentru ei statul dezvolta o politica: abordarea problemei „hang jongeren” adica grupuri de baieti care ies in cartier si se aseaza pe un gard, dupa care nu mai fac nimic. Intr-un oras (parca Breda) au vrut sa abordeze si problema „hangouderen” – ca marocanu al batrin iese ca la el la tara la poarta si uite se-aduna mai multi si nu fac nimic altceva decit sa stea de vorba. Ori asta statului nu-i prea convine, cetatenii nu se simt in siguranta. Dar au fost siliti sa abandoneze rapid conceptul de „hangouderen” ca ii rideau si curcile. Nu insa si pe cel de „hangjongeren”

    Si ce le-a dat prin cap ? Sa-i goneasca cu sunete de inalta frecventa pe care adultul nu le mai percepe.
    FANTASTIC !

    In een groot aantal plaatsen in Nederland, onder andere in Rotterdam en Zwolle, zijn op bepaalde plekken in de openbare ruimte zogenaamde Mosquitosystemen aangelegd. Deze veroorzaken een voor jongeren onaangenaam zoemgeluid dat voor 25-plussers niet hoorbaar is. Men wil zo selectief jongeren van bepaalde plaatsen verjagen.

    The Mosquito is een geluidsapparaat dat tonen uitzendt van een hoge frequentie die vrijwel alleen jongeren tot ongeveer 25 jaar kunnen horen. Over het algemeen worden deze tonen door de mensen die het kunnen horen als vervelend ervaren. Het apparaat wordt in veel Nederlandse plaatsen gebruikt als middel om hangjongeren van bepaalde plaatsen te verjagen.

    De mosquito is afkomstig uit Engeland. De eerste apparaten werden in 2006 in Nederland geïntroduceerd. Iedereen is in Nederland vrij er één te kopen en op te hangen. Medio 2009 waren er meer dan 500 Mosquito-systemen geplaatst in meer dan 125 gemeenten.

Lasă un răspuns

Completează mai jos detaliile tale sau dă clic pe un icon pentru a te autentifica:

Logo WordPress.com

Comentezi folosind contul tău WordPress.com. Dezautentificare / Schimbă )

Poză Twitter

Comentezi folosind contul tău Twitter. Dezautentificare / Schimbă )

Fotografie Facebook

Comentezi folosind contul tău Facebook. Dezautentificare / Schimbă )

Fotografie Google+

Comentezi folosind contul tău Google+. Dezautentificare / Schimbă )

Conectare la %s